Hommage aan Pablo Neruda (1904-1973)

In 1971, hetzelfde jaar waarin Pablo Neruda de Nobelprijs voor de literatuur ontving, las hij zijn poëzie voor op het Poetry International Festival. Het is nu honderd jaar geleden dat Neruda werd geboren, en Poetry International herdenkt deze Chileense dichter met een hommage. Het programma richt zich op de thematiek en de stijl van Neruda en zijn erfgoed in de hedendaagse poëzie. De festivaldeelnemers Alfred A. Yuson (Filippijnen), Julius Chingono (Zimbabwe), Serge Patrice Thibodeau (Canada) en Mario Montalbetti (Peru) lezen een gedicht van Neruda en belichten de invloed van zijn poëzie op hun werk. Het programma wordt gepresenteerd door Jana Beranová.
Naast lezingen en een debat biedt het programma film en muziek. Op deze avond vindt de wereldpremière plaats van een Amerikaanse documentaire over het leven en het werk van Neruda. Deze documentaire is gemaakt door de Amerikaanse regisseur Marc Eisner, in nauwe samenwerking met de universiteit van Chili, de universiteit Stanford, verschillende Chileense stichtingen en Isabel Allende (voice-over).
De muziek wordt verzorgd door de Nederlandse, in Chili vermaarde, zangeres Winanda del Sur en de groep rond componist Patricio Wang. Winanda del Sur is een veelzijdig zangeres, die aan vele muziekstijlen haar eigen stem gaf. De Argentijnse zangeres Mercedes Sosa noemde haar de beste vertolkster van het Latijns-Amerikaanse lied in Nederland en Astor Piazzolla roemde haar bewerking en uitvoering van zijn composities.
Tijdens het Poetry International Festival geeft de groep met oorspronkelijke en nieuwe composities een indruk van hun Cantata Neruda, een multidisciplinaire theaterproductie rond de honderdste geboortedag van Pablo Neruda.


15 juni, 21.30 uur


In memoriam Pablo Neruda
(fragment)

Weet je, Pablo, misschien is het dierbaarste wat ik bezit
- afgezien dan natuurlijk van vrouw en zonen -
wel dat boekje over jou in de reeks Poètes d’aujourd’hui,
dat ik drie jaar geleden in Rotterdam van je kreeg,
met de opdracht: ‘de Pablo Neruda a su amigo
C. Buddingh’ - ach, echte vrienden
zijn we in die vijf dagen vanzelfsprekend nauwelijks geworden,
maar toch hadden we bijna van das geruild: de jouwe
een effen rode, de mijne een Liberty-print,
je legde mij ’t voorstel praktisch in de mond,
maar ik was te schuchter om erop in te gaan:
jij was een van mijn helden en dat ik zomaar
met jou mocht praten en op je kamer
een whisky drinken was al zo ongeloofwaardig
dat ik steeds verder wegkroop in die schulp
waar jij mij juist uit probeerde te halen.

Cees Buddingh'(uit: De mooiste van Neruda, Lannoo/Atlas, 2002)